قایق کهنه چوبی
شاعر : بهاء الدین داودپور
خانه ام در كوچه ي خاكي لوطي
زير سر يك ساعت زنگي كوكي
روي طاقچه قفس تنهاي طوطي
قايقم كهنه ي چوبي
بر فراز آب پاكي
در هواي پر غبار مه ودودي
مردمان روزگارم گاه خوبند
گاهگاهي خوي شان چون خوي خوكي
روزي من جرعه آبي
چند دانه حوتي
لحظه ها هر دم سر آيد
آخر قصه نگر چون روبه موتي